Najbolje od alt-rocka

Killerse sam prvi put čula u leto 2004, par nedelja nakon što su objavili svoj prvi album. Bila sam pretplaćena na NME, a njihova pesma “Jenny Was A Friend of Mine” nalazila se na poklon-disku, to jest kompilaciji koja je deljena uz magazin. Zaljubila sam se u pesmu čiji su bas, boja gitare, zarazna energija, dramatičan refren i taj-tada-super-sveži-elektro-retro-šmek saželi sve najbolje od alt-rock scene na samom početku 21. veka (NME ih je opisao da su “kao Duran Duran, samo sa boljim basovima i prljavijom kosom”). U to vreme još nisam znala da “Jenny Was a Friend of Mine” predstavlja deo mračne trilogije o ubistvu, uz ne toliko atraktivne “Midnight Show” sa istog albuma i “Leave Bourbon on the Shell” sa B-sides kolekcije “Sawdust”. Što, naravno, nije promenilo moja osećanja prema pesmi tako da mi je Jenny i dan-danas najomiljenija The Killers pesma. Iako je “Hot Fuss” dobio različite ocene,“Somebody Told me”, “Mr Brightside”, “Smile Like You Mean It” i “All These Things that I’ve Done” bile su istinski hitovi, savršeni za radio i dovoljno alternativni. The Killers su nakon ovog snimili još tri albuma (ove godine očekujemo i četvrti), ali mi nijedan nije bio toliko zanimljiv i kvalitetan kao “Hot Fuss”. I to toliko da, koliko god sam 2005. priželjkivala da nastupe na Exitu, toliko nisam imala problem da ih, 2012, zbog neke akutne neudobnosti, iako sam imala kartu, propustim na jednom drugom festivalu. Oni su u međuvremenu postali veliki i važni, i fenomenalno je što u okviru manifestacije Get EXITed, 5. jula nastupaju na Petrovaradinskoj tvrđavi. 🙂

 

(Visited 56 times, 2 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like